reisavontuur-van-tan.reismee.nl

Nieuw-Zeeland: the end of a journey

Hoi allemaal,

Hoop dat het allemaal goed gaat in het koude Nederland! Ik leef nog! Zit nu in Sydney en heb sinds gisteren werk! Ben 2 weken op zoek geweest naar iets en gelukkig heb ik al wat gevonden    ik werk bij een koffietentje/lunchroom bij mijn nieuwe kamer om de hoek. Heb dus inderdaad ook al een woonplek gevonden! Heb eindelijk mijn eigen kamer (na meer dan een jaar in gedeelde kamers te hebben gezeten, is dit meer dan welkom) en deel het appartement met één Australisch/Duits meisje. Superfijn!

Maar ik was gebleven bij mijn reisverhalen in Nieuw-Zeeland. Hierbij het laatste deel over mijn Nieuw-Zeelandreis! Na Peel Forest ben ik naar Christchurch gegaan. Hier was ik al een keer een weekendje geweest, dus de stad zelf had ik al eens gezien. Vanuit hier ben ik dan ook met één van mijn reisbuddy’s naar Akaroa gegaan, wat een voormalig Franse nederzetting is. Nog steeds zijn er erg veel Franse invloeden te zien, zoals straatnaamborden en winkelnamen. Heel schattig en het ligt in een dal wat het een heel sfeervol dorpje maakt. Hier ben ik een dagje naartoe geweest, wat zéker de moeite waard was! Na Christchurch – wat qua natuur niet heel bijzonder is – was dit een fijne verrassing, want het is vooral een plek middenin de natuur waar je veel mooie wandelingen kunt maken. Vanuit Christchurch heb ik samen met één van mijn reisbuddy’s weer een Lord of the Rings tour gedaan. Deze keer gingen we naar Mt. Sunday. Voor de nerds onder ons: hier zijn de buitenscènes van Edoras opgenomen. Er is niks meer van de oorspronkelijke gebouwen te zien (de set was helemaal van hout gemaakt in 8 maanden tijd om vervolgens 8 dagen lang te filmen en het daarna allemaal weer af te bouwen), maar de heuvel waar het op gebouwd was en het uitzicht is precies zoals in de film. Magisch om daar te zijn! Een droom die uitkwam toen ik daar bovenop die heuvel stond. Daarnaast zijn we tijdens deze tour ook een mooie route door de rest van dit gebied gereden. Zó anders dan andere plekken waar ik al geweest was weer en zo mooi!

Na Christchurch ben ik doorgereisd naar Kaikoura aan de oostkust van het Zuidereiland. Deze plek is vooral bekend vanwege de dolfijnen en walvissen die daar erg goed te spotten zijn. Verder is er echt vrij weinig te doen. Iedereen die hier al een keer geweest was die ik erover sprak, was helemaal lyrisch over de walvis-spot-tour, dus hier keek ik erg naar uit! Sowieso ook omdat dit mijn laatste ‘hoogtepunt’ zou zijn van mijn Nieuw-Zeelandreis en ik alweer op weg naar het noorden was. Maar helaas zat het weer erg tegen en werden alle tours van die dag gecanceld toen ik er was. Het komt vrij weinig voor dat ze een tour cancelen, maar het weer was die dag zo ontzettend slecht dat het geen zin had het water op te gaan. Aangezien ik daar maar één dag zou zijn, was dit een grote teleurstelling (en waarschijnlijk het enige echte dieptepunt van mijn reis), ook omdat er verder niks te doen is daar. Dus ben ik samen met één van mijn reisvrienden een wandeling over het strand gaan maken (door de regen, we voelden ons erg sneu   ). Maar de avond heeft toch nog een hoop goed gemaakt, want we (onze busgroep) was uitgenodigd om bij een visser uit het dorp langs te komen om te zien hoe ze rivierkreeften klaarmaken en bereiden. Daarnaast was er onbeperkt wijn en daar was ik al helemáál voor in natuurlijk   . Erg interessant om te zien hoe ze deze kreeften klaarmaken, maar het was vooral een gekke en supergezellige spontane avond die ik op dat moment goed kon gebruiken!

Na Kaikoura zijn we weer terug naar Wellington op het Noordereiland gegaan met de veerpont. Ook nu zat het weer niet bepaald mee en was iedereen kotsmisselijk op de boot. Drieënhalf uur lang. Dat was natuurlijk een feestje. Ik heb me nog nooit zo beroerd gevoeld op een boot (en ik word over het algemeen niet zeeziek, maar de alcohol van de avond ervoor zal er vast iets mee te maken hebben gehad   ). Ik ben een paar dagen in Wellington gebleven, omdat ik nog wat plekken wilde zien daar en omdat het mijn laatste plek met het reizen met Stray was ook, dus het was een afscheidsmomentje. Ik heb daar de Southern Walkway in mijn eentje gelopen. Deze keer raakte ik nergens verdwaald! Klein beetje trots op mezelf wel, haha. In Wellington ben ik ook naar het Te Papa Museum geweest, één van de beste nationale museums waar ik ooit geweest ben. Daar kun je makkelijk twee of drie dagen spenderen. Dit was mijn tweede dag daar en ik heb nog niet alles gezien. Op mijn laatste dag in Wellington – hierna ben ik in mijn eentje naar Napier gegaan, voor ik weer naar Auckland ging – ben ik met twee reisvrienden naar het Nieuw-Zeelandse parlement geweest. Hier hebben we een tour gekregen door het gebouw – ook wel de ‘Beehive’ genoemd – en in de middag ook nog een vragenuur bezocht. De premier van Nieuw-Zeeland Jacinda Ardern was er ook en was uiteraard de enige die ik herkende, maar het was erg interessant om te zien hoe het er daar aan toe gaat in de nationale politiek. Laten we zeggen dat het er allemaal niet zo heel beschaafd aan toe gaat. Niet zo erg als in het Verenigd Koninkrijk, maar toch een stuk feller dan bij ons in Nederland. Wordt nu dus tijd om ook een keer het Binnenhof in Den Haag te gaan bezoeken, want ik ken het ook bij ons alleen van tv.

Zoals gezegd ben ik na Wellington in mijn eentje met een Intercity bus (geen Stray meer) naar Napier gegaan. Dit is een schattig stadje aan de oostkust van het Noordereiland, waar het grootste deel van de binnenstad in Art Deco stijl is gebouwd. Dit is een erg typische jaren ’30 bouwstijl en dat is dan ook het meest unieke aan deze stad. Het was er erg rustig toen ik er was, maar de sfeer die het uitstraalt is zó aandoenlijk. Ook het feit dat het aan het strand ligt, maakt dit een erg fijne plek. Heb daar twee dagen gezeten en ook nu weer niet verdwaald in mijn eentje! Misschien dat ik er een keer goed in wordt. Al vrees ik dat dit gewoon een kwestie van geluk en een supermakkelijke stad qua bewegwijzering en plattegrond was.

Na Napier was mijn allerlaatste bestemming Auckland: de stad waar ik ook begonnen was en die voor altijd speciaal voor me blijft. Hier ben ik een paar dagen gebleven om van iedereen afscheid te nemen (voor zover ik dat nog niet gedaan had) en ook van de stad zelf. Zoals jullie weten ben ik soms een sentimenteel mens en terwijl ik dit schrijf heb ik heimwee naar Nieuw-Zeeland. Ik kijk dan ook met heel veel liefde terug naar dit fantastisch mooie land en avontuur! En vooral ook naar Auckland, zo’n lelijke doch mooie stad  . En ik voor ik vertrok maar denken dat het het Almere van Nieuw-Zeeland was.. dat is het zeer zeker niet! Een lelijke parel is het, dat dan weer wel. Inmiddels ben ik al meer dan een jaar weg, maar ik ben nog niet klaar met deze kant van de wereld! Ook dit jaar vier ik kerst in de zon!

We kunnen nu in ieder geval vaststellen dat ik geen ster ben in het bijhouden van een blog tijdens een reis. Erg slecht zelfs, maar goed: aangezien ik nu in Sydney zit voor wat langere tijd, heb ik iets meer rust en tijd om uitgebreid te gaan zitten en typen. Dus de komende weken gaan jullie weer wat vaker van me horen! Kan trouwens nauwelijks geloven dat het alweer december is… hier is het nu 26 graden (sorry, not sorry).

Tot gauw!

Liefs,
Tanya

Voorlaatste deel van mijn reis door Nieuw-Zeeland

Hoi lieve allemaal,

Zit ik dan in Australië hoor! Zit op dit moment in Brisbane, dus ben al een heel deel naar het noorden. Na drie dagen Melbourne – wat een fantastische stad is – had ik volgens mij wel echt heimwee naar Nieuw-Zeeland. Kon nog niet echt van het feit genieten dat ik in Australië zat, maar dat gevoel is er nu in ieder geval wel ?. Had ik al verteld dat ik met een vriendinnetje Hanna aan het reizen ben door Australië trouwens? Die heb ik in Auckland leren kennen en zij gaat hier ook een tijdje werken nadat ze met mij de oostkust van Australië heeft gezien. Ben trouwens ook nog even tussendoor acht dagen naar Bali geweest! Vakantie van mijn vakantie, haha. Ook dat was heel chill! Steph zat daar een tijdje, dus die ben ik ‘even gaan opzoeken’ samen met Hanna.

Maar goed, laten we weer doorgaan met waar ik gebleven was! Milford Sound was het laatste waar ik over schreef in mij laatste blog. Onze volgende overnachting hadden we in Gunn’s Camp. Een lodge in the middle of nowhere, waar alleen een generator staat die om 21:30 wordt uitgezet en waar dus ook geen telefoonbereik of wifi is. Heerlijk om zo nu en dan even helemaal van de radar te zijn. We zijn daar met wat mensen gaan zoeken naar glowworms die daar om en in grotten zijn en hebben ze gespot! Ik had ze uiteraard al een keer in Waitomo gezien en dat waren er toen heel veel meer, maar toch heel tof om te zien weer. En aangezien het er hartstikke donker in de omgeving was, was het weer een goede plek om de sterren te bekijken. Want daar raak je dus nooit aan gewend: het blijft magisch om een sterrenhemel inclusief Melkweg te zien. En wat heb ik die nacht lekker geslapen! Het was er ijskoud, maar we hadden 4 dekens en het was er superdonker en superstil. Heerlijk.

Vanaf daar zijn we met de ferry naar Stewart Island gegaan. Dat is een ‘klein’ eiland (Nieuw-Zeelands derde grootste eiland) helemaal onderaan, dus het zuidelijkste stukje van het land. Dat is DE plek om kiwi’s te spotten in Nieuw-Zeeland. Dat zijn we dus met de hele groep gaan doen. Al hadden we al vernomen dat sommige eilandbewoners soms nog geeneens kiwi’s in het wild hebben gezien, dus we gingen er niet vanuit dat het zou lukken eentje te spotten. Maar jawel: WE HEBBEN WELGETELD TWEE KIWI’S IN HET WILD GEZIEN!! Dat was zo tof! Ik had ze al een keertje in het echt gezien natuurlijk, maar dit was nog zo veel beter! Ik heb een traantje gelaten, haha. Wat een gekke beesten zijn het. Verder was Stewart Island ook heel mooi en lekker rustig, alleen werkte het weer niet heel erg mee, dus we zijn niet heel ver gaan wandelen door de regen.

Vanaf daar ben ik weer terug naar Queenstown gegaan voor een dagje voor ik samen met een Nederlands meisje, waar ik een deel mee samen heb gereisd, naar Dunedin ging voor een paar dagen. Daar hebben we een tour van 1,5 uur door de stad gekregen van één van onze buschauffeurs die daar woonde en veel vrije tijd had   . Aangezien hij dus een auto had, liet hij ons allerlei plekken zien waar je zonder auto niet zo snel komt, dus dat was superlief! Ook de steilste straat ter wereld zijn we op gereden en naar beneden gelopen (dat record van steilste straat was verbroken twee weken voor wij er waren, want blijkbaar is er een straat in Wales die ze heeft verslagen waar de bewoners van Dunedin zéker niet blij mee zijn). Dunedin is een universiteitsstad en werd bij de stichting ervan door Schotten gerund. Het heeft dan ook nog steeds erg veel Schotse invloeden en is dus erg gezellig en schattig ook. Waarschijnlijk één van mijn favoriete steden in Nieuw-Zeeland! Erg fijne sfeer hangt er. Vanaf daar hebben een wildlife tour gedaan naar de Otago Peninsula waar we pinguïns, zeehonden, zeeleeuwen en albatrossen hebben gezien. We waren maar met een groepje van zes mensen in totaal en we kwamen op plekken waar alleen onze reisorganisatie mocht komen, dus dat was heel speciaal en uniek! De soort pinguïn die daar leeft is erg zeldzaam (Geeloogpinguïn) en we zagen ze terugkomen aan land aan het eind van de dag. Te schattig dat gewaggel. Ook de zeeleeuwen waren heel tof, vooral omdat we heel dichtbij konden komen en ze gigantisch groot zijn. En ook hier is de natuur weer zo ontzettend mooi en ongerept.

Vanaf Dunedin ben ik weer terug naar Queenstown gegaan waar de meeste van onze oude reisgroep nog zaten, maar na één dag was ik nog alleen over met twee jongens. Met hen heb ik twee dagen lang een roadtrip gemaakt naar een paar Lord of the Rings locaties rondom Queenstown wat heel vet was! We zijn naar allerlei afgelegen plekken gegaan en sommige locaties zijn echt heel erg herkenbaar uit de film (zoals Fangorn Forest, de rivier waar Sam bijna in verdrinkt aan het eind van deel 1 en sommige delen van Rohan - nu hou ik op met de nerd uithangen  ). Voor mensen die mij een beetje kennen: dit was uiteraard één van de mooiste dingen die ik hier gezien heb, want dankzij die films wilde ik toen ik klein was al naar Nieuw-Zeeland. En ik had nooit gedacht er ooit ook echt een keer naartoe te gaan. En kijk me nou eens gaan.

Na onze roadtrip ben ik in mijn eentje naar Arrowtown gegaan, een dorpje vlak buiten Queenstown, erg schattig ook. Daar wilde ik een hike gaan doen, aangezien ik die dag alle tijd van de wereld had. Maar de vrouw bij het informatiecentrum (toen ik dat eindelijk gevonden had; lang leve mijn richtingsgevoel weer) raadde die paar af, omdat het de twee dagen en de nacht ervoor erg veel geregend had en veel paden erg moeilijk te belopen en steil zouden zijn. Geen goed plan dus om dat in mijn eentje te doen. Dus heb ik een simpele track gelopen, maar halverwege dacht ik: joh, ik kan wel meer dan dit, dus laat ik een deel van één van de andere tracks doen, want die sluit hier op aan. Hier komt mijn fantastische richtingsgevoel natuurlijk weer de hoek om kijken. Want ik dacht dat het gewoon een pad zou zijn. Nee, dit heette ‘Tobin’s drop’. Oftewel een retestijle heuvel die nog lekker glibberig was ook en ik dacht dat het wel mee zou vallen. Tuurlijk niet. Maar ik heb het overleefd! Ben wel 2x gevallen (wist mezelf op te vangen op droog gras), 20x gestopt onderweg omdat het superwarm was, maar eenmaal boven voelde het als een overwinning en was het alleen nog maar heuvelafwaarts. Achteraf gezien was het best geinig en terwijl ik aan het lopen was, was ik mezelf ook aan het uitlachen. Wilde deze anekdote even met jullie delen   . Ook hier waren trouwens nog twee Lord of the Rings locaties, waarvan ik er één in mijn eentje heb kunnen vinden.

Na een aantal dagen in Queenstown te hebben gezeten, was het wel fijn om er weer door te gaan naar een volgende plek en dat was het heerlijk stille Mount Cook. Dat is de hoogste berg in Nieuw-Zeeland en het dorpje ernaast heeft dezelfde naam. Daar hebben we de Kea Track gelopen waarbij je continu uitzicht op de Mt. Cook hebt en ’s avonds was het weer een goede gelegenheid om sterren te spotten. Aangezien het weer helder was, het heel donker was (geen lichtvervuiling van straatverlichting etc.) en je nooit genoeg kunt krijgen van de sterrenhemel daar.

Wij zijn vanuit Mt. Cook naar Peel Forest geweest, maar zijn tussendoor eerst nog gestopt in Tekapo. Dat is een stadje aan een meer (met dezelfde naam) dat zó ontzettend lichtblauw is dat het bijna nep lijkt. Daar heb ik een korte track gelopen op Mount John met een uitzicht waar je U tegen zegt (o.a. dat meer dus). Vanuit daar zijn we naar Peel Forest geweest. Dat is een dorpje in het binnenland wat erg groen is en waar het ook weer heerlijk rustig is. Daar hebben we ook een track gelopen en vooral lekker kneuterig bij de open haard gezeten en spelletjes gespeeld met de groep. De omgeving was erg mooi, maar omdat we er niet genoeg tijd hadden konden we helaas niet heel veel verkennen daar.

Dit was het weer even voor nu! Sorry voor het lange wachten! En ik probeer echt een keer foto’s online te zetten, haha. Alleen is de wifi in de meeste hostels barslecht, waardoor het uploaden van foto’s te lang duurt. Ik blijf het proberen! En anders kun je me ook volgen op Instagram, want dat hou ik vrij goed bij   

Veel liefs,
Tanya

Volgende deel van mijn ongelooflijk mooie reis!

Hoi, daar ben ik weer!

Ik zit inmiddels een paar dagen in Auckland bij een vriendinnetje thuis en mijn laatste dag in Nieuw-Zeeland is ingegaan (huilen   ), maar ik heb heel veel zin in deel twee van mijn reis: Australië! Maar ik was in mijn vorige blog gebleven bij het vertellen over mijn reis door Nieuw-Zeeland en was gebleven bij Marahau bij het Abel Tasman National Park.

Vanuit daar zijn we het dorpje Franz Josef gegaan, vooral bekend om de gletsjer die er ligt die ook – heel origineel – Franz Josef heet. Daar wilden ik en een paar andere mensen van onze groep in eerste instantie een zogenaamde ‘helihike’ gaan doen: met een helikoptervlucht naar de top van de gletsjer en daar over de gletsjer lopen. Helaas ging dat vanwege het slechte weer niet door (75% van de tijd wordt deze trip geannuleerd, dus we hadden er al rekening mee gehouden). Heel jammer dus! Zeker aangezien de gletsjers steeds sneller aan het smelten zijn nu. Wij zijn toen in plaats daarvan naar de voet van de gletsjer gelopen, een mooie hike van een paar uur, maar ook erg confronterend. Ze hebben er namelijk een tijdlijn gemaakt van de gletsjer waar je kunt zien hoe lang de gletsjer in welk jaar was en dat gaat vooral de laatste paar jaar superhard. We konden de voet van de gletsjer ook niet echt bereiken, omdat het al zo ver de berg op is dat er vallende rotsen kunnen zijn. Desalniettemin een erg mooie plek in de bergen! En aangezien het weer toen niet top was, ben ik de volgende dag met wat mensen naar een kiwi sanctuary geweest, waar we dus kiwi’s hebben gezien (niet in het wild dus, maar toch!). Erg gekke vogels, maar Nieuw-Zeelands nationale trots! Supertof om te zien dus, want ze zijn nogal zeldzaam.

Onderweg naar Mount Cook – de hoogste berg in Nieuw-Zeeland – zijn we gestopt bij Lake Matheson, een spiegelmeer waar de reflectie van de bergen in het water zo helder is dat het op een foto niet goed te zien is wat de reflectie is en wat de echte bergen. Heel vet! Ook zijn we gestopt bij de Blue Pools. Dit is en ontzettend helderblauw meer. Het blijft me oprecht verbazen hoe helder en blauw al het water hier is!

Volgende stop was Wanaka – een klein stadje in de bergen wat echt betoverend mooi was. Dit was denk ik één van mijn favoriete plekken in Nieuw-Zeeland. En hier ben ik – jawel je leest het goed – gaan sky diven! In het Nederlands parachute springen, maar dat klinkt toch net iets minder vet dan in het Engels, haha. Dat was zó ongelooflijk gaaf! Wát een uitzicht! Ik had ook geen betere dag kunnen uitkiezen: het was zonnig en heel helder. Dit is één van de tofste dingen die ik ooit gedaan heb. Dus als je ooit de kans krijgt om te gaan sky diven: DOEN! Zeker als het ergens is waar het uitzicht prachtig is.

Na Wanaka zijn we naar Queenstown gegaan waar een deel van onze oude groep tegenkwamen, dus dat was erg gezellig! We zijn daar een kroegentocht gaan doen en de volgende dag ben ik met wat mensen de Queenstown Hill opgegaan, een heuvel/berg met een mooi uitzicht op Queenstown. De omgeving van Queenstown is trouwens echt heel erg mooi! Alles kan zo op een ansichtkaart! Ik heb niet vaak dat ik foto’s van het landschap wil blijven maken, maar daar was het allemaal zó mooi. Echt. Oké, het begint bijna ongeloofwaardig te klinken, maar de bergen rondom Queenstown en de omgeving daar is waarschijnlijk het mooiste landschap wat ik waar dan ook heb gezien. Ik ben daar dan ook een track gaan lopen (de ‘Moonlight Track’) met een groepje en dat was zó magisch mooi! Ook wel echt de zwaarste hike die ik ooit gelopen heb – we hadden niet helemaal gerekend op sneeuw onderweg   – maar het was alsof we door een scène van The Lord of the Rings liepen. De route was 13km lang en ging over bergen en verschillende dalen. Niet te doen, zo mooi. Kennen jullie die aflevering met Alec Baldwin in Friends? Zo voel ik me hier! Haha, echt alles blijft me verbazen en is zo mooi!

Naar de volgende plek keek ik al een hele tijd naar uiten hier had ik denk ik de hoogste verwachtingen van: Milford Sound! Dat is een fjord en wordt ook wel het achtste wereldwonder genoemd. We gingen er met onze groep naartoe en hebben er een cruise doorheen gemaakt van een paar uur. Het was stervenskoud, maar het weer was top! Heel zonnig en niet teveel wind. Maar aangezien het een fjord is met steile heuvels en zo zeggen velen dat het nóg mooier is als het regent, want dan zijn er nog meer watervallen te zien. Het was heel tof! Maar ik geloof dat ik iets te hoge verwachtingen had, want ik had er nóg meer van verwacht. Het was alsnog heel mooi hoor! Maar dit staat niet in mijn top vijf van mooiste plekken in Nieuw-Zeeland   . We hebben wel zeehonden gezien en het was een heel mooi stuk ongerepte natuur, dus zeker de moeite waard!

Dit was het weer even voor nu! Ik ben nog steeds niet up-to-date met mijn verhaal, geef me nog een paar dagen haha. Maar over een paar uur sta ik op het vliegveld en ga ik dit mooie hoofdstuk helaas afsluiten, want wat een toptijd heb ik hier in Nieuw-Zeeland gehad! Het voelt gek dit land nu te verlaten na al die tijd (11 maanden!!), want het is hier echt adembenemend mooi en de mensen die ik hier heb ontmoet waren ook echt fantastisch. Dus met een lach en traan ga ik hier weg, want Australia, here I come! And New Zealand thank you for being amazing! Maar ik kom sowieso nog een keer terug, want er is nog teveel wat ik wil zien van dit land!

Jullie horen weer van me vanuit Australië!
Veel liefs,
Tanya

Reisupdate: het grootste deel van het Noordereiland gehad

Hoi!

Hier weer een tussentijdse update! Inmiddels alweer wat weken geleden ben ik onderweg van Lake Aniwhenua kort gestopt in Taupo en Lake Taupo, het grootste meer in Nieuw-Zeeland. We hebben daar wat rondgelopen, maar het was erg vies weer, dus dat was niet echt gedenkwaardig. Daar in de buurt zijn de Huka Falls – het meest bezochte natuurfenomeen in Nieuw-Zeeland. Een turquoise waterval die door een 11m lange kloof dendert. Erg indrukwekkend en supermooi!

De volgende bestemming was Blue Duck Station. Een Station is een Nieuw-Zeelands woord voor in principe een megaboerderij verspreid over een paar hectare (in de VS zouden ze het een range noemen). Ontzettend groot is het dus en het doel van deze boerderij is het behouden en herintroduceren van de oorspronkelijke Nieuw-Zeelandse flora en fauna en met name de Blue Duck – een eend die langzaam aan het uitsterven is, maar die met behulp van dit soort plekken weer langzaam in getalen toeneemt. Aangezien de oorspronkelijke vegetatie in Nieuw-Zeeland grotendeels regenwoud (maar dan niet de tropische variant) is, was het alsof je er door Jurassic Park liep, heel tof! Daar ben ik met een paar anderen gaan paardrijden door de wildernis. Man, man, man wat was dat vet! Alsof we door een film liepen! Het had de paar dagen daarvoor geregend, dus het was erg modderig en de paarden glibberden over de heuvels en door de bossen, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeker weten één van de hoogtepunten in Nieuw-Zeeland tot nu toe! We zaten daar echt in de middle of nowhere ook, dus we waren twee dagen van de radar. Ook wel eens fijn voor de verandering en wat konden we daar veel sterren zien! Inclusief de Melkweg en vallende sterren. Magisch mooi! Fijn om eens op een plek te zitten waar geen lichtvervuiling is en je daadwerkelijk de sterren kunt zien flikkeren. Daarnaast waren wij de enige mensen die er op dat moment verbleven, heerlijk rustig dus en we hadden de hele lodge voor onszelf. Loved it.

We zij daarna naar Tongariro National Park gegaan, waar we eigenlijk de crossing wilden gaan lopen met wat mensen. Het beklimmen van de berg ging alleen niet door helaas, vanwege het slechte weer. Er was teveel wind en het sneeuwde onophoudelijk bovenop de berg. Erg jammer, want ik had al van meerdere mensen gehoord dat het zéker de moeite waard is. Maar dat is het nadeel van reizen in de winter natuurlijk: het weer werkt niet altijd mee. Aan de andere kant ben ik wel echt blij dat ik in de winter aan het reizen ben, want het is overal een stuk rustiger dan in de zomer. Sommige plekken zijn dan zó ontzettend druk dat het echt niet meer gezellig is. Dus elk voordeel heb zijn nadeel en vice versa hè   . We zijn in plaats van de crossing een korte track van zo’n 2 uur door het National Park gaan lopen wat ook echt heel mooi was. En ook nu weer: alsof we door een scène van The Lord of the Rings liepen. Mt. Doom lag ook letterlijk op de achtergrond trouwens! Heel tof!

Wellington was onze volgende grote stop: de stad waar ik in eerste instantie naartoe dacht te gaan om te gaan wonen en werken voor een paar maanden. Hier ben ik van de bus ‘afgehopt’, omdat ik er wat langer wilde zitten dan 1,5 dag en dat was het meer dan waard! Hier heb ik drie volle dagen gezeten en er is meer dan genoeg te zien en te doen. Hier heb ik mijn eerste Lord of the Rings tour gedaan. Allerlei locaties rondom Wellington zijn gebruikt voor verschillende scènes, dus het was een volle dag en zoals jullie weten was ik rond mijn 12e een megafan, dus ik was helemaal in mijn nopjes!

Dit was mijn eerste deel van het noordereiland, want na Wellington ben ik weer op een bus gehopt en zijn we eerst met de ferry naar het zuidereiland gegaan. Een erg mooie boottocht die ons naar Picton bracht. Vanaf daar zijn we naar Marahau gegaan – wat tegen het Abel Tasman National Park ligt – met een (deels) nieuwe groep. Ook deze groep was erg gezellig! We hadden daar geen bereik en zaten in de middle of nowhere, dus dan is het wel zo fijn als je gezellige mensen om je heen hebt. Daar heb ik met wat meiden een track gelopen door Abel Tasman National Park waar we eerst met een watertaxi naartoe gebracht werden. We hebben er zeehonden gespot – te schattig – en hebben een heerlijk lange wandeling gemaakt door een gebied wat redelijk onaangetast is door vegetatie van buitenaf (a.k.a. Europa). De Europeanen dachten namelijk zo’n 150 jaar geleden dat het een leuk idee was om Europese planten, bomen en dieren mee naar Nieuw-Zeeland te nemen om zich meer thuis te voelen en om de landbouw hier op gang te brengen. Erg. Slecht. Idee. Dus. Aangezien het grootste deel van de Nieuw-Zeelandse oorspronkelijke vogels en planten nu uitgestorven is. Door het hele land zijn ze al een aantal jaar bezig om van deze ‘plagen’ af te komen en er zit in ieder geval vooruitgang in! Ook zijn ze bezig om juist de aantallen Nieuw-Zeelandse vogels en planten/bomen weer te laten groeien. Echter de westkust van het Zuidereiland bestaat nog grotendeels uit oorspronkelijk bos, dus het was erg bijzonder om daar doorheen te lopen en ook daar was het water weer zo ongelooflijk blauw! Toffe plek was dat ook weer.

Zit nu in Napier en mijn Nieuw-Zeelandse avontuur begint aan een eind te komen helaas, want morgen vertrek ik naar Auckland – mijn laatste bestemming – maar ik zal jullie uiteraard de komende tijd blijven bijpraten over mijn reis hier   . Over een week vlieg ik trouwens naar Australië om daar een tijdje te vertoeven!

Liefs,
Tanya

PS. Ik beloof dat ik komende week ook een rits aan foto’s met jullie zal delen!   

Het échte reizen is begonnen hoor

Hoi allemaal!

Zoals jullie merken ben ik dus niet heel goed in het bijhouden van een blog en al helemaal als ik aan het reizen ben. Maar geen bericht is goed bericht! Ben nu al meer dan een maand door Nieuw-Zeeland aan het reizen en het is fan-tas-tisch! Aangezien ik nogal achterloop zal ik niet mijn hele maand in één keer uittypen, maar proberen het in meerdere blog posts te verdelen. Nu maar hopen dat ik het ook echt blijf bijhouden   .

Ik ben gaan reizen met Stray – een hop-on hop-off bus – waar ik heel veel mensen heb ontmoet die ook alleen reizen en (deels) dezelfde route aflegden. Superhandig, aangezien ik geen rijbewijs heb (ja, I know dat wordt mijn volgende doel), je makkelijk op bepaalde plekken komt waar je normaal niet zou komen, je makkelijk andere mensen leert kennen én je ook meteen een soort tour krijgt met uitleg van de buschauffeur. Plus als je ergens langer wilt blijven kan dat en neem je gewoon de volgende bus. In Auckland zijn we met een ontzettend leuke groep begonnen en zijn toen naar Hahei (in de Coromandel) gegaan. Daar was ik al eens geweest, maar heb nu andere en meer dingen gezien. Dag één ben ik daar een beetje in de buurt gaan rondlopen en naar Greystone Bay geweest, een supermooie baai wat niet heel ver van onze accommodatie vandaan lag. ’s Avonds hadden we meteen een topstart van onze reis: BBQ bij een kampvuur! De meeste mensen van onze groep meteen wat beter leren kennen en wat was ik blij met deze groep, allemaal superlieve en gezellige mensen! Waarvan bijna iedereen rond mijn leeftijd was. De dag erna ben ik met de meeste mensen van onze groep gaan kajakken naar Cathedral Cove – één van de meest gefotografeerde plekken in heel Nieuw-Zeeland – en wat was dat tof! Het water was er zo ontzettend helder en blauw en het kajakken zelf: heel vet! Ik ben geen held in het water, dus vond het eerst nogal spannend. Maar ik deelde de kajak met een beer van een jongen, dus die zorgen waren al snel verdwenen. En Cathedral Cove zelf, heel bijzonder en ik snap wel dat iedereen deze plek op de gevoelige plaat wil vastleggen.

De volgende bestemming was Rotorua: de naar zwavel ruikende stad waar heel veel vulkanische/geologische activiteit plaatsvindt. Middenin de stad ligt een park waar allerlei vulkanische poelen liggen die continu aan het borrelen zijn. Heel gek om te zien en de geur die er hangt is niet te harden. Erg bijzondere plek ook weer! In Rotorua heb ik mijn angsten overwonnen en ben ik – jawel je leest het goed – gaan white water raften! De rivier Kaituna heeft de hoogste waterval waar commercieel geraft wordt, namelijk 7m hoog! Waterheld als ik ben heb ik dit gewoon gedaan en we zijn niet gekapseisd! Ik heb het ook gewoon overleefd! Wat was het vet weer! De rivier is heilig voor Maori (oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland) en dit was dan ook weer een bijzondere ervaring. En het voelde als een persoonlijke overwinning dat ik dit gedaan heb. Kan ik dat ook weer van mijn bucketlist afstrepen.

Na Rotorua, waar sommige mensen achterbleven omdat ze er meer tijd wilden besteden en dus de volgende bus zouden nemen, zijn we naar Lake Aniwhenua geweest. Dit is een meer ten westen van Rotorua en is ook de naam van het dorpje dat ernaast ligt. Hier wonen vooral Maori en we verbleven dan ook bij een lodge die gerund wordt door een Maori familie. Hier kregen we heel veel te horen over de geschiedenis van Nieuw-Zeeland en dan met name vanuit de Maori kijk erop en hun eigen geschiedenis. We kregen daar een ‘haka’ workshop (de ceremoniële krijgersdans met een bepaalde tekst die niet gezongen, maar geroepen wordt zoals ze bijvoorbeeld voor elke rugby wedstrijd doen) en een weefworkshop, waar we geleerd kregen hoe ze met vlas weven en we zelf ook wat konden weven (geloof me, het is moeilijker dan het eruit ziet). ’s Avonds kregen we hangi als maaltijd. Dat is een traditionele Maori methode om eten te bereiden in een kuil in de grond die wordt opgewarmd met hete stenen en tijdens het kookproces helemaal met aarde wordt afgedekt. Dit is niet iets wat ze nu nog dagelijks doen. Ze eten dit alleen nog met grote familiegelegenheden met name begrafenissen, maar ze maken er een heel feestmaal van. Oh mijn god wat was dit lekker en wat heb ik me volgepropt. Deze plek was echt een unieke kijk in het leven van moderne Maori en had ik niet willen missen. De locatie zelf was ook heel mooi! Maar eerlijk gezegd zijn echt bijna alle plekken hier adembenemend mooi. Ik had nooit verwacht dat ik zóveel foto’s van alles zoude willen blijven maken. Echt niet te doen zo mooi is het hier.

Voor zover mijn update! Ik zit momenteel in Wellington (voor de tweede keer) en ben nu dus langzaam op mijn weg terug naar het noorden, maar ik zal dus proberen deze week nog meer te posten om uiteindelijk een beetje up-to-date te zijn met mijn reisverhalen   .

Begin jullie daar wel een beetje te missen hoor!

Heel veel liefs,
Tan

Laatste dag in Auckland: eindelijk écht op reis!

Hoi allemaal!

Ik ga morgen eindelijk écht beginnen aan mijn reis! Ik heb mijn laatste werkweek gehad (wat uiteindelijk nogal gek is geëindigd, later meer hierover), mijn huur opgezegd, mijn busreis geregeld via Stray – een soort hop-on hop-off idee – en afscheid genomen van de meeste mensen hier in Auckland! In eerste instantie zou ik hier t/m eind april blijven, maar omdat ik het zo naar mijn zin had en ik nog meer wilde sparen, heb ik het reizen steeds uitgesteld.

De afgelopen weken/weekenden heb ik nog volop van alles in en rondom Auckland genoten: ik ben eindelijk de Sky Tower opgegaan: wát een uitzicht! Ik heb vogelreservaat Tiri Tiri Matangi bezocht, een eiland waarop geen mensen wonen, maar waar je je in een vogelparadijs waant (alsof je door een dierentuin loopt, OVERAL VOGELS, maar écht). Dat was dus supertof! Verder heb ik nog wat andere mooie uitzichtpunten in Auckland bezocht en met vrienden en vriendinnen uit geweest en gewoon veel met ze gechilled   Ook zijn twee vrienden - Lukas en Jacob - getrouwd hier en daar was ik bij! Als getuige zelfs! Superlief dat ze mij als getuige wilden hebben. Het was een kleine bruiloft met alleen de ceremonie op het stadhuis en daarna nog wat drankjes gedaan, maar blij dat ik daar bij was!

Mijn laatste werkweek begon prima! Alle klanten waren superlief en zeiden dat ze me zouden gaan missen en dat ik oprecht van meerwaarde was geweest voor het café. Vrijdag zou mijn laatste werkdag zijn geweest, maar op donderdag had ik een meningsverschil met mijn manager en een principedingetje waar ik het niet mee eens was. Ben voor mezelf opgekomen (laten we eerlijk zijn, doe ik dat ook eindelijk een keer) wat ertoe leidde dat het management vond dat ik niet naar hen had geluisterd en ze me per direct hebben geschorst. Daar ging mijn laatste werkdag en afscheidsmoment met mijn klanten, maar goed: ik heb het zéker naar mijn zin gehad bij TVNZ! En ik zie mijn managers toch nooit meer terug   

Gek idee dat ik nu Auckland achter me ga laten voor ten minste 1,5 maand! Ga alle lieve mensen die ik hier ontmoet heb missen, maar ik kom sowieso na mijn Nieuw-Zeelandreis nog terug naar Auckland als ik op doorreis ben naar Australië. Ik begin mijn reis op het Noordereiland, ga dan richting het zuiden, maak dan een hele ronde op het Zuidereiland en kom dan via de oostkust weer terug naar het Noordereiland waar ik dus weer eindig in Auckland.

Hoop dat jullie nog niet gesmolten zijn thuis! Ik ga het de komende weken alleen maar kouder krijgen, want hoe zuidelijker, hoe kouder is de regel hier.

Tot gauw! Deze hobbit gaat nu eindelijk écht op reis en op avontuur!
Liefs,
Tanya

Nog steeds in Auckland en vermaak me prima!

Hoi allemaal!

Het is alweer veel te lang geleden dat jullie van me gehoord hebben! Maar geen nieuws is goed nieuws zeggen ze, dus het gaat nog allemaal hartstikke prima hier   

Inmiddels is er hier in huis veel veranderd: er is een Mexicaanse jongen bij gekomen en Daniela, mijn Duitse huisgenootje waarmee ik de kamer deelde (soort van, want ze sliep er dus nooit) is terug gegaan naar Duitsland. Helaas moet ik sinds een maand mijn kamer dus weer delen.. Was er juist aan gewend geraakt de kamer weer voor mezelf te hebben. Anyway, het is een Japans meisje, heel aardig en haar Engels is beter dan die van de vorige twee, dus communiceren gaat ietsie soepeler dan met mijn vorige twee kamergenootjes.

In de tussentijd heb ik érg veel gezien en gedaan, hier een klein overzichtje:
- Ik ben een weekendje naar Christchurch op het Zuidereiland geweest om mijn oud-huisgenootjes Hendry en Madison te bezoeken. Christchurch is een leuk stadje waar een beetje een hipster sfeer hangt. Was een tof en gezellig weekend in ieder geval!
- Ik ben naar de Coromandel geweest tijdens het lange paasweekend. Dat is een plek waar kiwi’s zelf veel naartoe gaan om vakantie te vieren. Het was wat regenachtig dat weekend, maar zooo tof en mooi daar! We hebben de Pinnacles beklommen, een klein gebergte waar we een track van een dag hebben gedaan. Vermoeiend, maar zó de moeite waard! Oja, we verbleven trouwens in een AirBnb bij een gezin die nogal religieus was (7 kinderen renden er rond..). Tijdens Pasen. Het was interessant. Laten we het daar op houden, haha. Ze waren ontzettend lief, maar het was een ervaring!
- Ik ben zo nu en dan uit geweest en veel gaan borrelen met mijn collegaatjes en huisgenoten de laatste tijd. Mijn collega Jem waarmee ik bij TVNZ werkte had 3 weken geleden helaas haar afscheidsfeestje, en mijn vriendinnetjes van het andere Scratch café zijn afgelopen week en deze week ook weg helaas. Heel blij dat ik deze lieve mensen hier heb ontmoet! Ga ze sowieso nog wel een keer zien (in de VS, hier in kiwiland of ergens in Europa over een tijdje).
- Ik heb me ingeschreven bij een sportschool hier om de hoek voor een proeftijd van 20 dagen voor $20,- waarbij je tijdens die 20 dagen onbeperkt lessen kunt volgen (is een koopje dus). Ben ook een paar keer gaan zwemmen, althans vooral van de wellness onderdelen geprofiteerd: bubbelbad, sauna en stoomruimte. Fantastisch. En inmiddels heb ik een ander gratis proeftijd abonnement gevonden waar ik 2 weken van kan profiteren   . Love it, aangezien ik het niet heel chill vind om in het donker te gaan hardlopen ’s avonds en ik mijn conditie toch een klein beetje op peil wil houden.
-  Ik ben een tijdje geleden naar het planetarium hier in Auckland geweest, wat heel tof was! Denk dat ik nu meer weet over de sterren hier op het zuidelijk halfrond dan het sterrenstelsel dat wij in Europa zien. Ze gebruiken hier trouwens echt heel vaak de mogelijkheid om te zeggen dat ze het beste/grootste/whatever in van alles en nog wat in ‘the Southern Hemisphere’ zijn. Ik blijf het hilarisch vinden. Ze nemen het namelijk op tegen voornamelijk Afrika en Zuid-Amerika en trots dat ze zijn. Schattig wel.
- We hebben een tijdje geleden weer een huisfeestje gehad. Was ontzettend leuk! Beetje uit de hand gelopen wel, want we hebben een boete voor geluidsoverlast van de beheerder van het gebouw gekregen.. Wij vonden het het waard in ieder geval, haha.
- Twee weken geleden ben ik naar de Waitomo Glowworm Caves geweest en daar gaan black water raften. Dat zijn grotten zo’n 2,5 uur ten zuiden van Auckland waar zogenaamde ‘gloeiwormen’ voor een soort sterrenhemel zorgen. Het was zó ontzettend tof om te zien! En het raften was ook heel vet! Het was niet echt raften eigenlijk, want je zit in een band in een wetsuit met een helm op je hoofd, maar het was ijskoud en zo nu en dan echt was het echt best gevaarlijk. Je zit namelijk met een groep mensen in een grot waar je echt geen hand voor ogen ziet en het water kan soms best diep en ruig zijn. En zoals de meeste mensen weten ben ik geen held in het water. Maar dit was denk ik wel echt het tofste dat ik hier tot nu toe heb gezien/gedaan!
- Dit weekend ben ik naar Piha geweest. Dat is één van de zwarte zandstranden in het westen van Auckland. Hier is het nu dus winter, dus geen bikiniweer helaas, maar we hebben over het strand gelopen (da’s een heel eind). Echt een heel mooi en ruig strand, waar vooral veel surfers naartoe gaan voor de woeste golven. Daarvoor hebben we ook nog in de Waitekere een korte track gelopen. Het is hier allemaal zó groen. Blijf het fascinerend vinden.  

Dit was een erg lange update haha, dus ik zal proberen de volgende keer wat eerder iets te schrijven!
Hoop dat het goed gaat met iedereen daar in het op dit moment bloedhete Nederland!

Veel liefs,
Tan

Weer een nieuwe update! O.a. Hobbiton <3

Hoi allemaal,

Het is weer een maand geleden dat jullie van me gehoord hebben, dus weer even een update! Het gaat top hier! Mijn nieuwe baantje bevalt heel goed! We werken daar met zijn tweeën en Jem - mijn collegaatje - is twee weken voor mij begonnen. Ze zijn zo blij met ons daar dat we vanaf volgende maand zelfs loonsverhoging krijgen   . Mij hoor je dus niet klagen! En ik ben nu zo’n 40 uur per week aan het werk, dus het sparen gaat ook goed nu.

Afgelopen weekend ben ik met twee huisgenootjes naar Hobbiton geweest!    Jawel, hier wil ik al sinds mijn 12e naartoe, dus ik keek hier heel erg naar uit. En het was fan-tas-tisch! Het was allemaal zo groen en precies zoals in de film! Ik was uiteraard helemaal in de zevende hemel die dag. We hadden een groepstour geboekt daar en werden in de stad opgehaald met een busje. Het ligt in Matamata – zo’n 2 uur rijden vanaf Auckland – en alle buitenopnames in The Shire zijn er opgenomen. Zowel de scènes in The Lord of the Rings als The Hobbit zijn er gefilmd. Zo tof om alles daar in het echt te zien! De foto’s zullen snel volgen hier op de site.

Wat ik nog meer heb gedaan in de tussentijd? Ik ben de weekenden nu dus vrij en daar geniet ik volop van! Ik ben een paar keer uit geweest hier en sinds 2,5 week is hier het Auckland Arts Festival bezig waar ik als vrijwilliger werk. Ik doe zo’n 2/3 diensten per week en kan een geselecteerd aantal voorstellingen gratis zien, dus daar heb ik natuurlijk van geprofiteerd! En ik heb - drie weken geleden alweer – met wat collega’s van Scratch (de bakkerij en lunchroom waar mijn werk onderdeel van is) aan een loopevenement meegedaan genaamd Round the Bays. Het was 8km en het rennen ging best lekker eigenlijk! De route was mooi, langs de baai hier in Auckland en als afsluiter zijn we met zijn allen gaan barbecueën.

Verder verhuizen Henry en Madison helaas naar Queenstown dit weekend, dus die ga ik missen hier! Maar een collegaatje van Scratch komt er ieder geval voor in de plaats, dus dat is wel gezellig. Wie er in de andere kamer komt, weet ik nog niet. Weer even afwachten dus, maar het is nog maar voor 2 of 3 maanden, aangezien ik daarna eindelijk ga reizen en uit Auckland vertrek :-).

Daarnaast was het afgelopen week ook een erg rare week, vanwege de gebeurtenissen zowel in Christchurch als in Utrecht. De aanslag hier in Nieuw-Zeeland heeft nogal wat losgemaakt en het heeft écht heel erg veel impact op Nieuw-Zeelanders. Gek was het ook om op dat moment bij een televisiestation te werken, waar de grootste nieuwszender gevestigd zit. Het is te vergelijken met het gebouw van de NPO, waar met name de NOS zit. En dan drie dagen later Utrecht. Ik werd wakker met zo’n 500 whatsapp berichtjes op mijn telefoon en kreeg vanuit mijn oude werk (Julia’s op Utrecht Centraal) een soort live update over wat er aan de hand was. Wat een verschrikkelijk nieuws was dat zeg. Heel gek om dat nieuws van zo’n afstand mee te maken. Laten we hopen dat het bij deze narigheid blijft.

Stay safe you all!
Tot gauw weer!

Liefs,
Tanya

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active